Real Parenting's
สร้างกระทู้ใหม่ Forum ล่าสุด | 

(ไม่) ตามใจเวลาร้องไห้ ลูกเครียดจริงหรือ??

(ไม่) ตามใจเวลาร้องไห้ ลูกเครียดจริงหรือ??
ดิฉันกำลังสับสนกับการปรับพฤติกรรมเจ้าตัวเล็ก อายุ 2 ขวบค่ะ เขาชอบร้องงอแงตื๊อให้ซื้อนั่นซื้อนี่ ถ้าไม่ให้ก็โวยวายลงไปนอนดิ้นกับพื้น แต่ดิฉันก็ไม่ตามใจเขา ปัญหาคือคุณปู่คุณย่าสั่งไว้ว่า ไม่ให้หลานร้องไห้ เพราะกลัวหลานเครียด เราไม่ได้ลำบากอะไร อยากได้พ่อแม่ก็ซื้อให้ ดิฉันสงสัยว่าเด็กไม่ควรร้องไห้เลยหรือเปล่า และเราควรรับมือเวลาที่ลูกงอแงอย่างไรดี และวิธีไทม์เอ๊าต์ยังใช้ได้อยู่ไหมคะ

คุณแม่ถามคำถามร่วมสมัยมากค่ะ เวลาหมอไปเวทีไหนก็มักถูกถามด้วยคำถามนี้เสมอ เรื่องนี้มีข้อมูลที่ถูกต้องเพื่อพัฒนาการทางอารมณ์และสังคมที่เหมาะสมกับเด็กที่หมออยากลองแบ่งปันค่ะ

ประเด็นที่คุณปู่คุณย่าบอกไว้ก็มีส่วนถูก สำหรับเด็กอายุแรกเกิดถึง 12 เดือนแรก (โดยเฉพาะอย่างยิ่ง 6 เดือนแรก) เป็นช่วงที่เขายังพูดไม่ได้ เด็กจะสื่อสารความต้องการทางร่างกายของตนเองผ่านการร้องไห้ เช่น หิว ไม่สบายตัว หรือง่วงนอน เขาควรได้รับการช่วยเหลืออย่างเหมาะสม เช่น ให้ดูดนม หรือกล่อมให้หลับ เด็กก็จะเกิดความไว้วางใจในตัวคนที่ดูแลเขา และพัฒนาเป็นความไว้ใจรักใคร่ผูกพันกับผู้เลี้ยงดู ซึ่งเป็นพัฒนาการทางสังคมขั้นแรกของเด็ก ที่ส่งผลให้เด็กพัฒนาความไว้วางใจผู้อื่น และเชื่อมั่นในตนเอง ความสามารถในการรับ และพึ่งพาผู้อื่นอย่างเหมาะสม เป็นคนที่มีความหวังอยู่เสมอ

ส่วนประเด็นที่ผู้ใหญ่ไม่อยากให้หลานร้องไห้ ในกรณีของลูกอายุ 2 ขวบ คงต้องมาทบทวนดูเหตุผลของการร้องไห้ของเด็กวัยนี้ เพราะการที่เด็กร้อง อาละวาดเวลาหงุดหงิด โกรธ หรือไม่ได้ดั่งใจ นั่นเป็นเพราะเขายังอดทนต่อความคับข้องใจ ได้น้อย (Low Tolerance to Frustration) ซึ่งมนุษย์ทุกคนเกิดมาพร้อมสิ่งนี้

ดังนั้นเมื่อเด็กได้ประสบกับความรู้สึก “คับข้องใจ” และฝึกฝนที่จะรับมือกับความรู้สึกดังกล่าวได้ นับเป็นบทเรียนสำคัญที่ผู้ใหญ่ควรมอบให้เขา ลูกจะได้เรียนรู้ที่จะรับมือเหตุการณ์ที่ทำให้รู้สึก “ไม่ชอบ” “อึดอัดใจ” หรือ “ไม่ได้ดั่งใจ” ซึ่งเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ไปตลอดชีวิตเมื่อเขาเติบโตขึ้น และต้อง อยู่ร่วมกับผู้อื่นในสังคม พูดง่ายๆ คือ ไม่มีใครตามใจเขาได้ทุกอย่าง
การฝึกให้ลูกรับมือกับความอึดอัดใจ ไม่ชอบ ไม่ได้ดั่งใจ เป็นมรดกหาค่ามิได้จากพ่อแม่
ของขวัญเลอค่าชิ้นหนึ่งที่ผู้ใหญ่ที่รัก เข้าใจ และปรารถนาดีต่อเด็ก มอบให้เป็นมรดกติดตัวไปตลอดชีวิตของเขา คือ การไม่ตามใจเขาเพียงเพื่อให้เขาหยุดร้องงอแง แต่ควรรับมือกับการร้องอาละวาด ของเด็ก โดย

• รับมือด้วยความสงบเยือกเย็น คุณพ่อคุณแม่ควรอยู่ใกล้ๆ และรอจนพายุอารมณ์สงบ ซึ่งสังเกตได้จากเสียงร้องไห้จะเปลี่ยนมาเป็นเสียงสะอื้น หรือเขา อาจเข้ามาให้โอ๋ “อย่าลืมว่าความสงบของคุณ จะช่วยให้ลูกสงบลงได้เร็ว”

• อย่าลืมว่าคุณเป็นผู้ใหญ่ที่จะไม่ยอมทำตามลูก ไม่ว่าเขาจะอาละวาดนานแค่ไหนก็ตาม หรือที่ไหน เพราะหากคุณตามใจเขา จะทำให้เขาเรียนรู้ผิดๆ ว่า อยากได้อะไรต้องอาละวาด

• ไม่ใช้วิธีไทม์เอ๊าต์พร่ำเพรื่อ แนะนำให้แยกเด็กไปอยู่มุมน่าเบื่อ เวลาที่เขางอแงอย่างหนัก แล้วคุณก็ไปทำธุระของคุณต่อ โดยไม่สนใจหรือพูดคุยกับ เขาช่วงไทม์เอ๊าต์นี้

• พูดคุยกับลูกหลัง “พายุสงบ” เมื่อเสียงร้องเขาเริ่มเป็นเสียงสะอื้น ค่อยคุยกับเขาเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้น

• เน้นการป้องกัน ลองสังเกตว่าอะไรที่ทำให้ลูกอาละวาดหรืองอแง เช่น เวลาที่หิว หรือ ง่วงนอน อาจพกขนมหรือสแน็คติดตัวไว้เสมอ ถ้าสังเกตว่า “พายุกำลังจะก่อตัว” ให้เบี่ยงเบนความสนใจไปเรื่องอื่น หรือพาไปที่อื่น

• อย่าลืมบอกรักลูก และทำให้เขามั่นใจในความรักที่คุณมีต่อเขา เพราะ “ความสัมพันธ์ ที่ดีต้องมาก่อน” คุณพ่อคุณแม่จะปรับพฤติกรรมลูกได้ดี ต้องอยู่บนพื้นฐานที่ดี นั่นคือ มีช่วงเวลาที่ดีๆ ระหว่างกัน

• เฝ้าระวังสัญญาณอันตราย หากสังเกตว่าเขาอาละวาดบ่อยๆ หรือรุนแรง นั่นอาจเป็นสัญญาณอันตราย ที่เกิดจากปัญหาพัฒนาการหรือพฤติกรรม ของเขา ซึ่งควรพาไปปรึกษากุมารแพทย์ด้าน พัฒนาการและพฤติกรรมหรือจิตแพทย์เด็ก เพื่อรับการประเมินและรักษาต่อไป
(0)
Real Parenting
RELATED TOPICS
526 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ