คิด Creative Thailand's
สร้างกระทู้ใหม่ Forum ล่าสุด | 

"หลวงพระบาง เมืองแห่งความสุขที่ยั่งยืนจากการอนุรักษ์ศิลปะวัฒนธรรมอันเข้มแข็ง"

"หลวงพระบาง" เมืองแห่งความสุขที่ยั่งยืนจากการอนุรักษ์ศิลปะวัฒนธรรมอันเข้มแข็ง
The Ordinary Slow Life

โมงยามของการเริ่มต้นชีวิตในวันใหม่ของหลวงพระบางไม่ต่างจากที่อื่นๆ คือดำเนินไปพร้อมๆ กับเมื่อแสงอาทิตย์โผล่พ้นขอบฟ้า แต่สิ่งที่ต่างสำหรับที่หลวงพระบางแห่งนี้คือการตักบาตรข้าวเหนียวซึ่งแต่เดิมเป็น “วิถีปฏิบัติของท้องถิ่น” แต่ปัจจุบันนั้นได้กลายเป็นกิจกรรมทางศาสนาที่นักท่องเที่ยวให้ความสนใจกันมากเป็นพิเศษ จนคล้ายกับว่าเป็น “ธรรมเนียมปฏิบัติสำหรับผู้มาเยือน”

ทุกๆ เช้าตามถนนสายหลักอย่างที่สี่แยกถนนสีสะหว่างวง (Srisavangvong) เราจะเห็นบรรดานักท่องเที่ยวนั่งคุกเข่าอยู่บนเสื่อบริเวณทางเท้า ในมือมีภาชนะบรรจุข้าวเหนียวหรือห่อใบตองเตรียมพร้อมที่จะถวายแด่พระสงฆ์ กล่าวกันว่าวิถีปฏิบัติที่กลายมาเป็นธรรมเนียมปฏิบัตินี้ กำลังอยู่ในสถานะที่ค่อนข้างน่าเป็นห่วง เพราะเมื่อศรัทธาเริ่มมีธุรกิจการท่องเที่ยวเข้ามาเกี่ยวข้อง คงยากที่จะหลีกเลี่ยงเรื่องการควบคุมให้เกิดความเป็นระเบียบเรียบร้อย แต่ถึงกระนั้น ท่ามกลางกระแสความนิยมที่เริ่มจะบิดเบือนไปนี้ ด้านดีคือชาวเมืองหลวงพระบางโดยแท้ยังคงมั่นคงอยู่บนวิถีปฏิบัติเพื่อเป็นแบบอย่างที่ดีให้กับนักท่องเที่ยวโดยมีการติดป้ายรณรงค์ให้รักษาวิถีอันงดงามนี้ด้วยประโยคสั้นๆ ที่เตือนสตินักท่องเที่ยวว่า “ช่วยเราเคารพประเพณีการตักบาตร”
ง่ายขึ้นและช้าลง คือความสุขแบบหลวงพระบาง
ชาวเมืองหลวงพระบางได้รับคำชื่นชมเสมอว่าเป็นคนใจเย็น ใจดี เป็นมิตรยิ้มง่าย และมักไม่เอาเปรียบใคร แต่ในความเรียบง่ายและความเนิบช้าของการใช้ชีวิต สิ่งหนึ่งที่สังเกตเห็นได้ชัดเจนคือความมีระเบียบเคร่งครัดในข้อปฏิบัติต่างๆ อาทิ การแต่งกายที่สุภาพโดยเฉพาะสตรีที่มักนุ่งผ้าซิ่นยาวคลุมเข่าทั้งเด็กและผู้ใหญ่ ทั่วทั้งเมืองจะพบการรณรงค์ให้นักท่องเที่ยวทั้งชายและหญิงแต่งกายให้เหมาะสมกับสถานที่ และไม่แสดงพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมระหว่างชายหญิงในที่สาธารณะ หรือการรณรงค์ให้หลวงพระบางเป็นเมืองมรดกโลกที่ปลอดบุหรี่ เพราะเมื่อชาวเมืองปฏิบัติให้เห็นโดยเคร่งครัดแล้ว ย่อมเป็นแนวทางที่ชัดเจนให้นักท่องเที่ยวได้ปฏิบัติตาม เพื่อยังคงรักษาวัฒนธรรมการดำรงอยู่แบบหลวงพระบางเอาไว้

สำหรับนักท่องเที่ยวไทย การตกหลุมรักหลวงพระบางยิ่งเป็นเรื่องง่าย เพราะเมื่อกำแพงทางภาษาไม่ใช่อุปสรรค และไทย-ลาวยังคงเป็นเมืองพี่เมืองน้องที่สื่อสารกันอย่างเข้าใจ ขณะที่ค่าครองชีพก็ที่ไม่ต่างจากบ้านเรามากนัก ทั้งอาหารการกินก็ถูกปากด้วยรสชาติและเมนูที่คนไทยคุ้นเคย หารับประทานได้ทุกตรอกซอกซอย ศิลปวัฒนธรรมใกล้เคียงกับทางภาคเหนือ และภาคอีสานตอนเหนือของไทย ความคุ้นเคยเหล่านี้จึงให้ความรู้สึกอบอุ่นใจ จนบางคนถึงกับกล่าวว่าหลวงพระบางเป็นเสมือนจังหวัดหนึ่งของไทย
ชีวิตที่เนิบช้า สู่การพัฒนาที่มั่นคง
ความเรียบง่ายที่ให้สัมผัสของความรุ่มรวยทางจิตวิญญาณตะวันออกและตะวันตกของหลวงพระบางที่ยังคงได้รับการถนอมรักษาไว้เป็นอย่างดี คือปัจจัยสำคัญที่ทำให้เมืองนี้ได้รับการประกาศให้เป็นเมืองมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกเมื่อปี 1995 และยังได้รับการยกย่องว่าเป็นเมืองที่ได้รับการอนุรักษ์ที่ดีที่สุดแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

เพื่อตอบรับความท้าทายใหม่ๆ ที่เริ่มเข้ามาเยือน เมืองมรดกโลกแห่งนี้จึงจำเป็นต้องริเริ่มวางพื้นฐานการพัฒนาการท่องเที่ยวแบบพอเพียง รวมถึงการอนุรักษ์ภูมิทัศน์ของเมืองรวมถึงพื้นที่ทางการเกษตรที่อยู่แวดล้อมโดยผ่านความเห็นชอบจากหน่วยงานกลางของประเทศในปี 2012 ให้ขยายพื้นที่กันชนกว่า 12.5 ล้านตารางเมตร เพื่อรองรับการวางผังเมืองใหม่ โดยจะแบ่งโซนของโครงการขนาดใหญ่เป็นของเอกชน (ได้แก่ เมืองใหม่ และโรงแรมขนาดใหญ่) และโครงการอาคารสาธารณะซึ่งอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของรัฐบาลอย่างโรงเรียนประถม และโรงเรียนศิลปะ รวมทั้งมีการตั้งหน่วยงานขึ้นมาเพื่อกำกับดูแลกิจการด้านการดูแลรักษามรดกของชาติโดยเฉพาะชื่อว่า “กรมมรดก (Heritage Department)”

นอกจากนั้น ยังมีโครงการอบรมให้ความรู้ด้านการพัฒนาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวให้แข็งแรง เป็นสากล และมีความทันสมัยทัดเทียมกับเมืองท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมแห่งอื่นๆ ของโลก ซึ่งเป็นหนึ่งในเป้าหมายสำคัญของโครงการ "ยกระดับการท่องเที่ยวแบบพอเพียง ผลิตภัณฑ์สะอาด และเพิ่มขีดความสามารถทางการส่งออกของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว” ซึ่งเป็นโครงการที่รัฐบาลลาวจัดขึ้นครอบคลุมทั่วประเทศโดยได้รับการสนับสนุนจากองค์การแรงงานนานาชาติ (International Labor Organization)

สิ่งเหล่านี้นับเป็นอีกหนึ่งความเคลื่อนไหวที่สำคัญของหลวงพระบาง เมืองท่องเที่ยวที่ติดอันดับที่หมายในฝันของนักเดินทางจากทั่วโลก เพราะแม้ว่าจะมีทรัพยากรทางการท่องเที่ยวทั้งทางธรรมชาติและทางวัฒนธรรมสมบูรณ์อยู่มากแล้ว ก็ยังเล็งเห็นความสำคัญของการวางรากฐานเพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวในระยะยาวควบคู่ไปกับการอนุรักษ์สงวนไว้ซึ่งสิ่งที่ทรงคุณค่าและตกทอดมาเป็นมรดกในปัจจุบันไปพร้อมๆ กันด้วย
(0)
คิด Creative Thailand
RELATED TOPICS