อนุสาร อสท's
สร้างกระทู้ใหม่ Forum ล่าสุด | 

ระวังไพร.....หน้าที่ของเหล่าสัตว์ผู้เฝ้าระวังภัย

ระวังไพร.....หน้าที่ของเหล่าสัตว์ผู้เฝ้าระวังภัย
ผู้ทำหน้าที่ระวังไพรในป่าใหญ่ นอกจากนกและกระรอกตัวจิ๋วแล้ว สัตว์ป่าที่ใหญ่ขึ้นมาอย่างกวางและเนี้อทราย ก็มีสัญญาณเตือนภัยเช่นกัน เวลาเจอมนุษย์หรือสัตว์ผู้ล่า พวกมันก็จะส่งเลียงร้องดังก้องป่า พร้อมกับกระทืบเท้าหน้าเป็นจังหวะ หูและหางตั้งชัน สีหน้าดูตี่นตกใจ แต่ก็จริงจัง มันร้องเตือนลูกๆ พวกพ้อง และสัตว์อื่น ๆที่อยูในบริเวณนั้น ให้รู้ว่ามี อันตรายมาเยือน ก่อนที่มันจะวิ่งหนีหลบภัยเช่นกัน
โลกละมุน : ระวังไพร
มืเสียงดัง “ก๊อก ๆ”จากด้านหน้าบังไพร และมีเสียงร้องรับ ก้องดังอีก ๓-๔จุด จากพลังของเสียงทำให้นกที่กำลังเล่นนํ้าแตกตี่นบินหนื ตัวละทิศละทาง บรรยากาศที่ครึกครี้นในแอ่งนํ้าเงียบสงบลงในพริบตา มี เพียงเสียงก้องดังรับกันของสัตว์ชนิดหนึ่ง
ผมรู้ว่านั่นเป็นเลียงร้องสัญญาณระวังไพรที่เคยได้ยินบ่อยครั้ง เสียงดัง มาจากต้นไม้ใหญ่ไม่ห่างจากซุ้มบังไพรนัก เจ้ากระรอกหลากสีมันเกาะห้อย หัวหมอบราบกับต้นไม้ แล้วส่งเสียงร้องดัง “ก๊อก ๆ’’ คราวนี้เสียงก้องดัง และถี่ผิดปกติ ผมนั่งนิ่งตามสัญญาณเตือนของไพร สายตาสอดส่ายดูรอบ ข้างบังไพร
โลกละมุน : ระวังไพร
เสียง “หก เก้า หก"’ และ “หก หก เก้า"" เป็นเสียงร้องของนกระวังไพร ปากยาว ส่วนเลียง “เจก โก หก ๆ’’ เป็นเลียงร้องของนกกะรางหัวหงอก ที่ มักจะหากินด้วยกัน นั่นเป็นเลียงแรกที่ผมเรียนรู้จากเพื่อนร่วมทางว่าเป็น สัญญาณของการ “ระวังไพร”
บ่ายวันหนึ่งในซุ้มบังไพรกลางป่า ขณะที่ผมกำลังถ่ายภาพนกเล่นน้ำ อากาศที่ร้อนอบอ้าวทำให้เจ้านกปรอดโอ่งเมืองเหนือ แต้วแล้วสีน้ำเงิน ขุนแผนหัวแดง ภูหงอนท้องขาว และมุ่นรกตาขาว ผลัดกันเล่นนํ้าอย่าง เพลิดเพลิน
โลกละมุน : ระวังไพร
โดยเฉพาะเก้ง มันทำหน้าที่ระวังไพรอย่างดี ทุกครั้งที่เจอสิ่งผิดสังเกต มันจะค่อย ๆ ย่องไปดู เมื่อรู้ว่าสิ่งนั้นไม่ปลอดภัย มันจะวิ่งหนีพร้อมกับ ส่งเสียงดัง "บ้าก บ้าก เป็นสัญญาณเตือนภัย ฟังคล้ายเสียงสุนัขเห่า จน เป็นที่มาของชื่อ Barking Deer
ตราบใดที่ในผีนป่ายังมีนัก “ระวังไพร” ทำหน้าที่ “ระวังภัย” ทำให้ชีวิต น้อยใหญ่ในป่าดำเนินไปอย่างปกติสุขในธรรมชาติสร้างสรรพสิ่งต่าง ๆให้ เกื้อกูลกัน สัตว์เล็กพึ่งพาสัตว์ใหญ่ สัตว์ใหญ่ก็พึ่งพาสัตว์เล็กเช่นกัน
โลกละมุน : ระวังไพร
ครู่ต่อมาร่างของผู้เป็นที่มาของความไม่สงบก็ปรากฏตัวขึ้น เจ้าอีเห็น ธรรมดา หรืออีเห็นเครือ ค่อย ๆ เยื้องย่างออกมา หน้าตาน่ารัก มองดู คล้าย ๆ เจ้าแร็กคูนที่เคยดูในการ์ตูน ตามปกติแล้ว เราจะพบสัตว์ชนิดนี้ ออกหากินลูกไม้ ล่าสัตว์ขนาดเล็ก หรือกินซากสัตว์ในเวลากลางคืน บ่อย ครั้งที่เจอมันข้ามถนน เมื่อถูกแสงไฟจากรถก็นิ่งสักพัก ก่อนวิ่งหายไปในป่า
ในครั้งนี้มันมาปรากฏตัวตอนกลางวัน เป็นเรื่องที่น่าแปลกเช่นกัน คงจะมีสัตว์ชนิดอื่นไปรบกวนเวลานอนของมัน สายตาของมันไม่ได้ถูก สร้างให้ใช้ในตอนกลางวัน ดวงตาสีน้ำตาลขุ่น ๆ กลอกไปมาเหมือนไม่ชิน กับแสงแดด โชคยังดีบริเวณนี้เป็นป่าดงดิบที่ร่มครึ้ม
ระยะที่ห่างกันราว ๆ ๕ เมตร มันมองไม่เห็นผม แต่มันพยายาม แหงนหน้าขึ้นสูดลมหายใจ ในระยะขนาดนี้มันคงได้กลิ่นของสิ่งที่คิดว่าไม่ ปลอดภัยเช่นกัน มันจึงเดินเลี่ยงหายลับไปหลังต้นไทรใหญ่ เสียงสัญญาณ เตือนภัยดังห่างขึ้นไปเรื่อย ๆ จนเงียบเสียงลง เมื่อสัญญาณเตือนภัยสงบ ลง เหตุการณ์บริเวณซุ้มบังไพรก็เป็นปกติ
(0)
อนุสาร อสท
RELATED TOPICS
115 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ