อนุสาร อสท's
สร้างกระทู้ใหม่ Forum ล่าสุด | 

ปั่นจักรยานตามรอยแม่โขง ตอนที่ 4 หนองคาย... ดินแดนแห่งมิตรภาพไทย - ลาว

ปั่นจักรยานตามรอยแม่โขง ตอนที่ 4 หนองคาย... ดินแดนแห่งมิตรภาพไทย - ลาว
๙๗ กิโลเมตร จากสังคมถึงตัวเมืองหนองคาย
เราพยายามแสร้งลืมเรื่องระยะทาง เมื่อต้องพบเนินแสนชันหลังออกจากสังคม มันคดโค้งตัดผ่านเชิงเขา โบยตีเราลงกับหนทางที่เลือก

๔๐ กิโลเมตรแรกผ่านพ้นไปอย่างเหนื่อยอ่อน มีโอกาสแวะเข้าไปชมวิวและสักการะหลวงปู่เทสก์ เทสรังสี ที่วัดหินหมากเป้งได้สักพักก็นั่งเพลินตากับภูมิประเทศแสนอัศจรรรย์กับหินก้อนสีน้ำตาลที่ก่ายเกยกันเป็นตลิ่งที่ริมโขง เราก็กลับมาจมอยู่กับถนนและรอบปั่น บางคราวราวเสียงหายใจหืดหอบจะดังอย่างไม่สิ้นสุด
ศรีเชียงใหม่... อดีตเมืองค้าขายชายแดนที่ตรงข้ามกับนครหลวงเวียงจันทน์
มื้อเที่ยงแสนอร่อยที่อำเภอศรีเชียงใหม่คือการผ่อนคลายชั้นยอดฝั่งตรงข้ามคือนครหลวงเวียงจันทน์อันเติบโตคึกคัก ขณะที่ที่เรายืนอยู่ กลับตรงข้ามกันโดยสิ้นเชิง หลังจากการเกิดขึ้นของสะพานมิตรภาพไทย-ลาวที่ตัวเมืองหนองคาย

“แต่ก่อนใครต่อใครก็มาที่นี่ล่ะ ด่านตรวจคนเข้าเมืองทำงานกันวุ่น ร้านค้า แผงขายของ คนขวักไขว่ทั้งวัน” อาคารโคโลเนียลฝีมือช่างญวนตรงหน้าที่เรานั่งมองและสนทนากับทายาทเจ้าของ แฝงความคึกคักของศรีเชียงใหม่ไว้ในร่องรอยกร่อนเก่า “แต่ก่อนเป็นร้านเครื่องเขียน ชื่อโชคมณี ผมเองเคยเปิดเป็นร้านอาหาร แต่ก็ไม่รุ่ง”
ศรีเชียงใหม่... อดีตเมืองค้าขายชายแดนที่ตรงข้ามกับนครหลวงเวียงจันทน์
ริมแม่น้ำโขงของศรีเชียงใหม่ในวันนี้คือตัวตนที่ยังหลงเหลือของเมืองค้าขายชายแดน ร่องรอยธนาคารกรุงศรีอยุธยาและด่านตรวจคนเข้าเมืองที่ปล่อยร้าง ตึกไม้และตึกปูนศิลปะตะวันตกที่สะท้อนวัฒนธรรมเชื่อมโยงค้าขายของผู้คนสองฝั่งโขง ทั้งหมดสงบงามอยู่อย่างเหงาๆ
ปั่นไปถ่ายไปบนเส้นทาง ท่าบ่อ - หนองคาย
ออกจากศรีเชียงใหม่ไปตามหนทาง เมื่อถึงอำเภอท่าบ่อ ด้วยเป็นชุมทางของสินค้าขึ้นล่อง เมืองอันเติบโต เราเลือกใช้เส้นทางสายเลี่ยงถนนใหญ่ ปล่อยให้ ๕๗ กิโลเมตรในช่วงบ่ายเป็นเรื่องของความผ่อนคลาย

กำลังขาและทักษะจากระยะทางที่ผ่านพ้นมา ๒ วัน เริ่มทำให้ทางเล็กๆ เลียบแม่น้ำโขงที่ผ่านไปทั้งไร่ยาสูบ แนวก้ามปูครึ้มราวอุโมงค์สีเขียว และช่วงที่ราชพฤกษ์ผลิดอกเหลืองอร่าม กลายเป็นสิ่งงดงามประดับตา

ผ่านบ้านปะโอ บ้านเวียงคุก ที่เป็นเมืองเก่าของหนองคาย ปรากฏเป็นพระพุทธรูปศิลปะล้านช้างในหลังคาคลุมสังกะสีที่ริมทาง

แนวสันทรายใกล้เมืองหนองคายในฤดูแล้งคือที่รวมตัวของรถบรรทุก ถนนแคบเล็กพาเราห่างวิวแม่น้ำ ทว่าบ้านเรือนและผู้คนที่เริ่มหนาแน่นบอกเราว่า อีกไม่นานจะถึงตัวเมืองหนองคาย
พระอาทิตย์ตกที่ใต้สะพานมิตรภาพไทย-ลาว
แดดอ่อนแรงลงพร้อมร่างกายล้า ที่หาดจอมมณี อากาศร้อนอ้าวผลักพาให้เด็กๆ และวัยรุ่นหนุ่มสาวเลือกแม่น้ำโขงเป็นที่ผ่อนคลาย สะพานมิตรภาพไทย-ลาวหยัดยืนและเชื่อมโยงมิติของผู้คนสองฝั่งแดนแบบสมัยใหม่ไว้อย่างงดงาม มันเป็นยามเย็นที่เพื่อนช่างภาพไม่อาจผ่านเลย ฉากหลังคืออาทิตย์กลมโตกำลังหย่อนตัว

สำหรับผมและเพื่อนร่วมชะตากรรม จักรยาน ๒ คันมอมฝุ่นวางแนบอยู่บนหาดทราย และเราก็กำลังกลายเป็นส่วนเดียวกับแม่น้ำโขง ความเย็นชื่นคลายกล้ามเนื้อและชุบชูขนาดของหัวใจที่บีบนวดมันให้เติบโตผ่านพาหนะคันเล็กๆ

เราจบตรงจุดหมายที่ตั้งกันไว้คร่าวๆ ในเวลา ๓ วัน ๒ คืน เพื่อนร่วมทางตลอดการบากบั่นอย่างแม่น้ำโขงและจักรยาน ขณะนี้แนบกลืนกลายเป็นหนึ่งเดียวกัน
(0)
อนุสาร อสท
RELATED TOPICS
2 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
2 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
4 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
5 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
5 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
5 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
7 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
5 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
6 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
7 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
25 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
23 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
24 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
22 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
19 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ