อนุสาร อสท's
สร้างกระทู้ใหม่ Forum ล่าสุด | 

ปั่นจักรยานตามรอยแม่โขง ตอนที่ 2 รู้จักกับอาชีพโบราณของชาวบ้านริมฝั่งโขง

ปั่นจักรยานตามรอยแม่โขง ตอนที่ 2 รู้จักกับอาชีพโบราณของชาวบ้านริมฝั่งโขง
ผ่านพ้นเชียงคานมาได้ไม่นาน ราวกับโลกคนละใบ รถราน้อยลงจนเกือบจะนับคันได้ในแต่ละห้วงเวลา อากาศยามสายพอจะทำให้สองข้างทางคือความแช่มช้าอันรื่นรมย์ แม่น้ำโขงไหลเอื่อยเป็นระยะ บางช่วงถนนวกลัดและผ่านเข้าไปในหมู่บ้าน เครื่องมือหาปลาแขวนลอยอยู่ที่คานบ้านยกพื้นใต้ถุนสูง ซึ่งด้านล่างคือแม่เฒ่านั่งมองและยิ้มรับยามเราผงกหัวทักทาย
ชาวบ้านหาหินแม่น้ำโขงมาขายที่บ้านหาดเบี้ย
ถึงบ้านหาดเบี้ย ครึ่งทางระหว่างเชียงคานกับอำเภอปากชม ๒๐ กิโลเมตร ที่ผ่านพ้นบนวงรอบขา ผมแอบจักรยานพิงหินแม่น้ำโขงก้อนโตที่ใครสักคนนำมันขึ้นมาริมถนน นั่งพักและจมลงไปกับการงานของพวกเขา

ฤดูแล้งคือโมงยามของผู้คนกับแม่น้ำ หากไม่นับเรื่องหาปลา ที่เป็นเหมือนลมหายใจ คนบ้านหาดเบี้ยเลือกจะเก็บหินหลายขนาดขึ้นมาขัด ล้าง แยกทรง ส่งขาย

“แต่ก่อนรัฐก็ห้ามนะ เขาว่ามันทำให้ตลิ่งทรุด แต่เราน่ะจะทรุดก่อน มันลำบาก หลัง ๆ เขาก็ไม่ได้ห้ามอะไรแล้ว” ชายชราแห่งบ้านหาดเบี้ย ค่อย ๆ ล้างขัดหินก้อนโต ซึ่งผมตะลึงว่าพวกเขาขนกันขึ้นมาจากแม่น้ำได้อย่างไร หินต่างขนาด ทั้งกลมมน หรือแบนคล้ายเหรียญดั่งชื่อหมู่บ้าน ไปจนถึงใหญ่โตราวจักรยานสักคัน ซึ่งปลายทางมักอยู่ที่ร้านรับจัดสวน หรือสนามกอล์ฟใหญ่โต
การร่อนทอง... อาชีพโบราณของชาวบ้านริมฝั่งโขงในหน้าแล้ง
หาดทรายนวลสีน้ำตาลอ่อนถูกแดดแผดเผาอยู่เบื้องล่าง และการงานผู้คนตรงนั้นก็ดึงให้เราเดินฝ่าเปลวร้อนลงไปหา

“แต่ก่อนเดือนหนึ่งๆ ได้เป็นบาท” ยายเชียง บุดราศี ในชุดคลุมมิดกายเล่าขณะขุดดินดอนเป็นหลุมบ่อ ยายและพี่น้องแห่งบ้านคกไผ่ว่าฤดูแล้งเหมาะที่สุดที่จะร่อนทอง เพราะสันดอนโผล่ผุดกว้างไกล

ใต้เพิงแฝกหลังเล็ก รอบด้านคือภูมิประเทศแปลกตา ดินถูกขุดขึ้นมาเป็นหลุมๆ ริมแม่น้ำ มีบ่าง-ถาดไม้ก้นลึกที่คนบ้านคกไผ่ค่อยๆ ร่อนให้เศษดินเศษทรายไหลออกไปกับมวลน้ำ คงเหลือเพียงแร่ทองที่ก้นบ่าง ส่งประกายวามวาว
การประมงริมฝั่งโขง มหกรรมเล็กๆ ของคนกับแม่น้ำ
เรามาถึงปากชมเอาเกือบเย็น ๔๐ กิโลเมตรจากเชียงคานสิ้นสุดลงตรงเกสต์เฮาส์เล็กๆ ของยุทธพล ศรีพล ครูหนุ่ม สายเลือดแม่น้ำโขง มิตรใหม่พาเราออกไปเที่ยวตามเหลี่ยมมุมเล็กๆ ในบ้านของเขา

ที่บ้านโนนสวาท ราวมหกรรมเล็กๆ ของคนกับแม่น้ำจะเกิดขึ้นอย่างเรียบง่าย แก่งหินน้อยใหญ่บีบมวลน้ำให้ไหลแรง ด้านล่างยุทธพลว่าลึกและเชี่ยว แต่กับพรานปลาแห่งปากชม นาทีนี้ราวกับสวรรค์ของพวกเขา ทอดแหวางข่าย บางคนหิ้วปลาแม่น้ำโขงตัวโตกลับไปเป็นมื้อเย็น

ก่อนกลับเข้าปากชม เรามายืนมองแสงสุดท้ายที่บ้านปากเนียมจุดชมวิวตรงโค้งเนินแห่งนี้ไม่เคยจางคลายผู้คน แนวเขาหินปูนทางฝั่งลาวห่มเมฆหนา ดวงอาทิตย์หย่อนตัวลงไปจางๆ
(0)
อนุสาร อสท
RELATED TOPICS
4 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
4 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
4 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
12 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
12 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
13 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
16 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
13 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
16 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
14 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
16 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
16 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
17 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
13 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
38 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
24 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
21 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
21 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
20 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
25 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ