อนุสาร อสท's
สร้างกระทู้ใหม่ Forum ล่าสุด | 

ปั่นจักรยานตามรอยแม่น้ำโขง ตอนที่ 3 แวะดูใบยาสูบ นั่งพักจุดชมวิวบนเส้นทางปากชม - สังคม

ปั่นจักรยานตามรอยแม่น้ำโขง ตอนที่ 3 แวะดูใบยาสูบ นั่งพักจุดชมวิวบนเส้นทางปากชม - สังคม
บอกลามิตรใหม่จากปากชม เราต่างจมไปบนหนทางที่เลือกเช่นเมื่อวาน

อ้อยอิ่งกับปากชมด้วยการหาซื้อน้ำเย็น เกลือแร่ หรือไม่ก็น้ำอัดลมโยนมันลงกระบะท้ายของเพื่อนที่อาศัยมาขับรถตามดูแล ทางไกลราว ๖๒ กิโลเมตรทอดตัวหายไปในแดดสาย

จากจานใบที่ ๓ และเฟือง ๕ ถึงเฟือง ๗ ความเร็วเริ่มเคยคุ้น ผ่านพ้นปากชมออกมาไม่นาน สัณฐานของแผ่นดินริมแม่น้ำโขงที่เป็นลาดเนินก็ต้อนรับและบีบนวดเราแทบทั้งระยะทาง

ตำบลหาดคัมภีร์ยาวไกลและเต็มไปด้วยมุมสวยๆ ให้ทอดมองเป็นระยะ สวนยางพาราคลี่ขยาย ว่ากันว่าคนจากทางใต้มาหาซื้อที่ทำยางกันทีเป็นพันๆ ไร่ สวนกล้วยสีเขียวทึบก็ดึงดูดให้เพื่อนช่างภาพจอดรถแวะเก็บมุมสวยอีกหลายครั้งคราว
การเดินทางด้วยจักรยานทัวริง ผ่านไปพบทั้งทางขึ้นเนิน วิวสวย ๆ และหมู่บ้าน อันเรียบง่ายของชายแดน
เนินลูกแล้วลูกเล่าเรียกแรงกายและกำลังขากลางแดดจัด ผมเองลดลงไปใช้จานใบที่ ๒ แทบทุกเนิน กว่าจะผ่านพ้นเหงื่อกาฬก็โซมกาย ทว่ายามไหลลงไปตามเนินยาว ก็ได้ลมชื่นพัดพา มีโอกาสมองไกลไปตามภาพชีวิตรายทาง นาทีเช่นนี้สำหรับคนปั่นจักรยาน อาจเรียกได้ว่าความสุข

แวะพักกันที่จุดชมวิวหนองปลาบึก บึงน้ำริมทางที่ผู้คนริมโขงเชื่อกันมาเป็นตำนานว่าคือที่จำศีลของปลาบึกก่อนจะออกไปล่องทวนสายน้ำโขงในฤดูผสมพันธุ์ หนองน้ำกว้างราว ๒๐๐x๕๕๐ เมตร สะท้อนฟ้าสีน้ำเงินงดงาม ชายชราในเรือหาปลาค่อยวางข่ายอยู่ริมหนอง มองราวภาพวาดในอุดมคติ
แวะพักชมจุดเริ่มต้นการทำยาสูบ ที่บ้านผาแดง
ที่บ้านผาแดง แผงตากใบยาสูบเรียงรายสวยงาม มีเสน่ห์และเหมาะยิ่งกับถนนสายเล็กที่รายล้อมไปด้วยวิถีทำกิน

“ที่นี่ส่งไปเมืองนอกทั้งนั้นล่ะ” หญิงสาวแห่งหมู่บ้านเล็กๆ นั่งเสียบใบยาสูบเข้าเป็นตับๆ เธอว่าดินดอนริมแม่น้ำโขงคือที่มาของใบยาสูบรสชาติดี ส่วนเรื่องกลิ่นหอม การตากและบ่มในโรงตากที่แขวนตับใบยาสูงท่วมหัวคือเคล็ดลับเฉพาะของแต่ละเจ้า

ทั้งแบบซอยเป็นเส้นๆ ที่วางกันริมทาง หรือแบบอัดแน่นเป็นแท่งๆ ล้วนมีที่มาจากสายน้ำ ตลิ่งดิน และแดดจัดของฤดูร้อน ผู้คนของแม่น้ำโขงมีหน้าที่เพียงดูแลและส่งผ่านมันจนกลายเป็นทางเดินแห่งชีวิต
มุมกระจ่างตาเหนือวัดผาตากเสื้อ เห็นอำเภอสังคมสงบงามอยู่ริมสายน้ำโขงอันกว้างใหญ่
เรี่ยวแรงแทบทั้งหมดหายสิ้นไปกับวงรอบและรอยล้อ เรามาถึงอำเภอสังคม แดนดินสุขสงบแนบชิดแม่น้ำโขงเอาตอนย่ำเย็น ใครสักคนชวนเรียกเรี่ยวแรงท้ายๆ ด้วยการขึ้นไปชมทิวทัศน์กว้างไกลบนวัดผาตากเสื้อ เมื่อขึ้นไปถึงด้วยการใช้ใบจานและเฟืองหลังครบทุกชั้น ผสมการเข็นทวนความสูง วิวกระจ่างตาตรงหน้าก็ละลายความเหนื่อยอ่อน ตัวอำเภอสังคมกลายเป็นจุดเล็กๆ ริมแม่น้ำสายกว้างและเทือกเขาเป็นริ้วชั้นที่ฉากหลัง

พลบค่ำเราลงมานั่งเล่นตามแนวเขื่อน แม่น้ำไหลเอื่อยอยู่เบื้องล่าง นาทีเช่นนี้ ไม่มีใครอยากทำอะไรนอกจากเสพความงดงามด้วยตาเปล่า ไร้นิยามมาจำกัดความ

จักรยานอิงต้นไม้อยู่ไม่ไกล ทว่าความเหนื่อยอ่อนกับทางไกลก็ทำเอา เราคร้านจะขึ้นคร่อมมันในเย็นย่ำแสนรื่นรมย์เช่นนี้
(0)
อนุสาร อสท
RELATED TOPICS
7 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
8 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
12 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
10 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
14 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
11 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
16 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
17 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
23 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ
40 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ