กุลสตรี's
สร้างกระทู้ใหม่ Forum ล่าสุด | 

คุยกับแวนด้า-ดวงธิดา นครสันติภาพ แม่พิมพ์แห่งความเรียบง่าย

คุยกับแวนด้า-ดวงธิดา นครสันติภาพ แม่พิมพ์แห่งความเรียบง่าย
หากพูดถึงรายการกบนอกกะลา ที่ออกอากาศทางโมเดิร์นไนน์ทีวี นอกจากเนื้อหารายการที่เป็นสารคดีดูสนุก นำเสนอ ความรู้จากสิ่งของใกล้ๆ ตัว จนเป็นสารคดีที่สามารถดูได้ทั้งครอบครัว ซึ่งจุดเด่นของรายการนอกจากเนื้อหาที่มีประโยชน์ และมอบสาระแล้ว นั่นก็คือ พิธีกรภาคสนาม ที่มีภาพลักษณ์เฉพาะตัวไม่เหมือนพิธีกรสารคดีทั่วไป จึงทำให้เป็นที่ชื่นชอบของแฟนๆ รายการได้ไม่ยาก โดยเฉพาะในยุคเริ่มแรกของรายการนั้น หนึ่งในพิธีกรที่เป็นที่จดจำของคนดูก็คงหนีไม่พ้นแวนด้า-ดวงธิดา นครสันติภาพ

ด้วยสไตล์ที่เป็นแบบฉบับของตัวเอง มีรอยยิ้มที่เป็นเอกลักษณ์ และความสามารถของเธอที่ดำเนินรายการได้อย่างเป็นธรรมชาติ ยิ่งประกบคู่กับพิธีกรสารคดีแนวหน้าอย่าง ประสาน อิงคนันท์ ด้วยแล้ว ก็ยิ่งเป็นที่ประทับใจของคนดู จึงทำให้เธอกลายเป็นต้นแบบของผู้หญิงหลายๆ คน จนวันหนึ่งเธอได้หายไปจากหน้าจอโทรทัศน์ หลายคนอาจสงสัยว่าพิธีกรมากความสามารถคนนี้หายไปไหน และกำลังทำอะไรอยู่...กุลสตรีขอพาผู้อ่านไปแวะเยี่ยมเยียน พูดคุยกับเธออีกครั้งหลังจากที่ตัดสินใจทิ้งงานเบื้องหน้า ไปสู่การเริ่มต้นชีวิตบนเส้นทางของความเรียบง่าย โดยมีเด็กชาย “ใบบุญ” ตัวน้อย หนึ่งในเพื่อนร่วมทางที่มีเธอเป็นดั่งแม่พิมพ์ของการใช้ชีวิต
เลี้ยงลูกในแบบฉบับแวนด้า
ตอนนี้ใบบุญอายุได้ 3 ขวบแล้วค่ะ กำลังเรียนอยู่ชั้นอนุบาล 1 เมื่อพูดถึงใบบุญเขาให้มุมมองของชีวิตกับเราเยอะเลย เราเห็นเด็กคนหนึ่งที่เกิดมา และมีความว่างเปล่า มันขึ้นอยู่กับเราว่าจะใส่อะไรไปในตัวเขา แต่ในความว่างเปล่า เขาก็มีของติดตัวมาตั้งแต่เกิดในเรื่องของอุปนิสัยใจคอ ซึ่งบางอย่างเราไม่ได้สอน แต่รู้สึกว่าเขามีนิสัยที่เป็นของเขาเอง

แวนด้ามีวิธีการสอนลูก โดยใช้วิธีสอดแทรกสิ่งต่างๆ ในชีวิตประจำวัน ซึ่งเธอยืนยันว่าทุกอย่างจะต้องไม่ใช้วิธีการยัดเยียดให้กับเด็ก ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรก็ตาม และสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับแม่คนนี้ก็คือ เมื่อเราต้องการให้ลูกเป็นอย่างไร เราก็ต้องทำให้เขาดูเป็นตัวอย่าง

เราเลี้ยงใบบุญแบบเดินสายกลาง ไม่ได้คาดหวังว่าเขาต้องเป็นแบบไหน แต่จะพยายามทำตัวอย่างให้เขาดู เช่น เราอยากให้เขาเป็นเด็กที่รักการอ่าน เราก็ต้องจัดบรรยากาศในบ้านให้มีหนังสือ แล้วก็อ่านหนังสือให้เขาเห็นแต่จะไม่บอกว่าหนูอ่านหนังสือนะลูก เรื่องนี้สนุกนะ

อย่างครั้งหนึ่ง เราจะบอกเขาว่า ‘แม่มีเงินอยู่ 100 บาท ให้ใบบุญหาหนังสือที่ไม่เกิน 100 บาท’ เขาก็จะรู้จักในเรื่องของตัวเลข และถามว่า ‘แม่ 70 มันถึง 100 ไหม’ ซึ่งเขาเลือกมาก่อนแล้วหนึ่งเล่ม เราก็บอกเขาว่า ‘แล้วอีกเล่มหนึ่งมัน 50 บาท เอามาบวกกัน มันเกินร้อยนะลูก’ เขาก็จะรู้สึกว่า เลขมันอยู่ในชีวิตประจำวัน และนี่ไม่ใช่วิชาเลข มันคือเลขที่เขาใช้อยู่ ซึ่งเราก็ใช้วิธีนี้ให้เขาได้เรียนรู้กับสิ่งรอบๆ ตัว
มีความสุขกับเรื่องง่ายๆ ในชีวิต
เคยรู้สึกเหมือนกัน ว่าบ้านที่เราอยู่เล็กไปไหม เพราะตอนที่เราซื้อบ้าน เราไม่คิดจะมีลูกแต่พอมี เราก็รู้สึกว่าเราอยู่แบบทาวน์เฮาส์เล็กๆ ติดๆ กัน ลูกไม่มีที่วิ่งเล่น หรือเราจะซื้อบ้านหลังใหญ่ดี แต่ถ้าเรามีบ้านหลังใหญ่แล้วต้องออกไปทำงาน ลูกต้องอยู่บ้านคนเดียวเหรอ ก็เลยคิดว่าอยู่แค่นี้แหละ ไม่ต้องมีหนี้แล้ว อีกนิดเดียวก็จะหมดหนี้แล้ว เก็บเงินไว้พาลูกไปเที่ยวดีกว่า เพราะโลกมีที่กว้างๆ ไว้ให้ลูกได้วิ่งเล่นมากกว่าที่เราจะขังลูกไว้ในบ้าน เรานึกถึงคนที่อยู่ในชุมชน ตึกแถวริมถนน เขาก็มีความสุขกันได้มันไม่ได้อยู่ที่ว่ามีพื้นที่กว้างๆ หรอก มันอยู่ที่ใจมากกว่า ถ้าใจเรากว้าง ที่ไหนก็กว้างสำหรับเรา

แวนด้าได้เล่าต่อว่า อีกหนึ่งวิธีที่เธอยึดเป็นแนวทางในการเลี้ยงลูกก็คือ เราต้องเป็นคนดีที่เป็นรูปธรรมมากขึ้น

เมื่อก่อนเราเป็นคนดีแบบนามธรรม เช่นเราตื่นนอนมา เราลุกจากที่นอนก็ไปเลย เดี๋ยวว่างค่อยมาทำ แต่พอมีลูก เวลาลูกเล่นของ เราจะมัวแต่บอกว่า ลูกเก็บของสิ...คือเขาไม่เก็บหรอกถ้ายังเห็นแม่ไม่เก็บของเหมือนกัน ดังนั้น เราก็ต้องทำเป็นรูปธรรม เวลากินข้าวก็เก็บจานข้าวไปวางไว้ ลูกล้างจานไม่ได้ ลูกก็ต้องเก็บของตัวเองแล้วส่งให้แม่ เล่นของเล่นเสร็จ ลูกก็ต้องเก็บ แม่จะต้องเก็บเป็นเพื่อน ซึ่งสมัยก่อน เวลาเรากินกาแฟเสร็จก็วางไว้ตรงนั้น แต่พอเวลามีลูกเราก็ต้องทำให้เขาเห็น เวลากินก็ต้องไปวางไว้ที่ล้างจาน อ่านหนังสือเสร็จก็ต้องวางไว้ที่ชั้นและมีช่วงหนึ่งที่ลูกอารมณ์ร้อน อารมณ์ร้ายเราก็บอกว่า ใบบุญใจเย็นๆ แต่ในใจอยากจะตีให้เงียบ แต่เราก็ต้องนับหนึ่งถึงสิบในใจ เพราะเมื่อบอกให้ลูกใจเย็นๆ ตัวเองก็ต้องใจเย็นให้ลูกเห็นมันจึงทำให้เราเป็นคนดีที่เป็นรูปธรรมมากขึ้น
งานจิตอาสาสอนให้รู้จักคำว่า “ให้”
ข้อดีของจิตอาสา คือไม่มีใครมาคาดหวังและกดดันว่าเราจะทำมันดีหรือไม่ดี แต่เชื่อว่าทุกคนอยากทำออกมาดีที่สุด ทุกคนก็จะช่วยเหลือกัน ไม่เหมือนงานประจำที่เราถูกจ้าง คนจ้างให้เงินเรา แน่นอนเขาก็คาดหวังว่างานต้องดีอย่างที่เขาต้องการ แต่พอเรามาทำงานอาสา คนที่มาทำตรงนี้เขาต้องมีเป้าหมายว่าจะต้องเดินทางให้บรรลุถึงจุดที่เขาวางไว้ เขาจะรู้สึกว่ามีความสุขที่เจอกัน เหมือนกับการไปเที่ยว ไปเรียนรู้ผู้คนและเป็นความรู้อย่างหนึ่งว่า เราได้เห็นคนอื่นที่ลำบากกว่าเรา ทำให้เรารู้ว่าชีวิตที่เรามีมันดีที่สุดแล้ว ถ้าเราเป็นเขา เราจะรู้สึกอย่างไร

เราอยากให้ลูกเป็นคนที่รู้จักการให้ อย่างตอนนี้เราได้ลองทำกิจกรรมอย่างหนึ่ง คือให้ลูกเลือกเสื้อผ้าที่ไม่ใช้ใส่ถุงแล้ววางไว้หน้าบ้านจากนั้นก็จะมีคนที่เขามากวาดถนนที่เป็นคนสวนประจำหมู่บ้านมาเอาไป อาจจะนำไปขายต่อหรือนำไปทำอะไรก็แล้วแต่ แต่มันได้ประโยชน์เพิ่มขึ้น อย่างของของเราเองก็จะรวบรวมเสื้อผ้าเก่าๆ แจ๊กเก็ตสมัยทำงานที่ใส่ไม่ได้แล้ว หรือกระเป๋าผ้าที่ได้จากงานต่างๆ ซึ่งได้กลายเป็นขยะถุงผ้าเต็มบ้าน เราก็เอาถุงพวกนี้รวบรวมไว้ให้กับคนที่เขาต้องการ ซึ่งจะเริ่มทำให้ลูกรู้สึกว่า การแบ่งปันเป็นเรื่องปกติ อะไรไม่ใช้ก็ควรแบ่งให้คนอื่นบ้าง แต่ก็ต้องเลือกที่ดีๆ ให้เขาด้วยนะ
โอกาสในการกลับมาทำงานสื่อ
ในทุกสาขางานมีคนเก่งกว่า สาวกว่า แข็งแรงกว่าเกิดขึ้นทุกวัน ก็ต้องพัฒนาตัวเองให้เหมาะสม แต่สำหรับรายการกบนอกกะลา คงไม่ได้ทำแล้ว เพราะมีรุ่นน้องใหม่ๆ เกิดขึ้น เขาคงไม่เอาผู้หญิงอายุสี่สิบกว่ามาทำหรอกค่ะ (หัวเราะ) มันเป็นโลกของคนรุ่นใหม่ๆ ที่มาทำตรงนี้ เพื่อให้เด็กได้เรียนรู้จากคนรุ่นราวคราวเดียวกัน คนที่ใกล้เคียงกับเขา ซึ่งตอนนี้สำหรับตัวเองก็กำลังหางานเรื่อยๆ อยู่ค่ะ ถ้าจะถามว่าตอนนี้ทำอาชีพอะไร ก็คงเป็นอาชีพรับจ้างเพราะมีเพื่อนที่ทำทีวีอยู่บ้างงานในส่วนนี้ก็ยังคงไม่ได้ทิ้งไปไหน

ช่วงเวลาที่เราได้พูดคุยกับเธอ ไม่ว่าจะถามคำถามอะไรก็ตาม สิ่งที่เธอตอบจะมาพร้อมรอยยิ้ม และมีเรื่องของลูกอยู่ในเรื่องเล่าเสมอแม้เธอจะบอกว่า การมีลูกนั้นไม่ได้อยู่ในแผนของการใช้ชีวิต แต่สิ่งที่เกิดขึ้นแบบไร้แผนนั้นก็ทำให้ผู้หญิงคนหนึ่งต้องปรับตัวเองเพื่อเด็กที่กำลังจะเกิดมาใช้ชีวิตอยู่บนโลกใบนี้ เธอถือว่าเป็นแม่ยุคใหม่อีกคนหนึ่งที่ใช้หลักของทางสายกลางและธรรมชาติในการสอนลูก เราคิดว่าวิธีเช่นนี้น่าจะถูกนำไปเป็นต้นแบบของครอบครัวอื่นๆ ได้ เพราะอย่างที่เธอบอกกับเราว่า แม่เป็นอย่างไร ลูกก็จะเป็นอย่างนั้น เมื่อแม่พิมพ์เป็นแม่พิมพ์ที่ดี สิ่งที่เป็นผลผลิตก็จะดีตามไปด้วย...

กุลสตรีดีใจที่ได้พูดคุยกับแม่พิมพ์แห่งความเรียบง่ายพิมพ์นี้...ดวงธิดา นครสันติภาพ
(0)
กุลสตรี
RELATED TOPICS
174 ผู้อ่าน
0 ผู้ตอบ